caroigne آسمان باران هواشناسی آذربایجان

caroigne: آسمان باران هواشناسی آذربایجان استان گیلان سامانه بارشی بعد از ظهر امروز اخبار اجتماعی

گت بلاگز اخبار سیاسی و اجتماعی از ماکرون تا ملانشون، از آمون تا فیون جولان «بی ثبات‌ها» در انتخابات فرانسه

این که فرانسوا اولاند اصلاً در انتخابات امروز (یکشنبه 3 اردیبهشت) فرانسه حضور ندارد نتیجه مستقیم نامحبوب بودن عظیم وی و رسیدن به این نتیجه بدیهی است که اگر هم خ

از ماکرون تا ملانشون، از آمون تا فیون جولان «بی ثبات‌ها» در انتخابات فرانسه

از ماکرون تا ملانشون، از آمون تا فیون جولان «بی ثبات ها» در انتخابات فرانسه

عبارات مهم : اروپا

این که فرانسوا اولاند اصلاً در انتخابات امروز (یکشنبه 3 اردیبهشت) فرانسه حضور ندارد نتیجه مستقیم نامحبوب بودن عظیم وی و رسیدن به این نتیجه بدیهی است که اگر هم خواستار حضوری مجدد در کاخ الیزه می شد مردم فرانسه به شکلی بسیار بد با او برخورد می کردند.

به گزارش کشور عزیزمان ایران ؛ با این حال آینده تیره اولاند که به منفورترین مدیر جمهوری فرانسه در سال های اخیر تبدیل شده است و نیکولاس سارکوزی که اولاند جای او را در پست ریاست جمهوری گرفت درس خطیر و هشدار دهنده ای به تمامی کسانی است که در انتخابات امروز شرکت دارند و هر یک به گونه ای جولان می دهند در ژوئن 2012 که اولاند زمام امور را در پاریس در دست گرفت، وضعی آرمانی داشت. او نه فقط آرای مردمی را در انتخابات به سود خود تعیین کرده بود بلکه بیشترین نفر و نیرو را در سایر نهادهای دولتی داشت، این مشمول بر مجلس سنا، فرمانداری های ایالت و اکثر شهرهای فرانسه می شد و مجلس نمایندگان هم بوی او و عقاید وی را می داد.

از ماکرون تا ملانشون، از آمون تا فیون جولان «بی ثبات‌ها» در انتخابات فرانسه

اما اولاند با گزینش های پر اشتباهش در مدت اندکی تمامی این دستاوردها را خراب و پل های پشت سرش را ویران کرد. در بخش هایی از دوران 5 ساله زمامداری وی فرانسه در یک اوضاع –اعلام نشده- اضطراری بسر می برد و نه فقط پایه های اقتصاد خود را سست و لرزان یافت بلکه مشغول مبارزه با تروریست هایی شد که از هر جهت از مسئولان دولتی با هوش تر بودند و جای محکم تری در لایه های پنهان جامعه داشتند. اولاند حتی جغرافیای فرهنگی فرانسه را عوض کردن داد ولی تنهاحاصل آن، منفور شدن فزاینده وی بود. هنگامی که هم که او ادعا کرد از کارگران ناراضی صنایع پولادسازی فرانسه حمایت می کند این کار را چنان بد با آثار منفی و معکوس انجام داد که کارگاه بزرگ پولادسازی فلورانژ را در شمال شرق فرانسه به تعطیلی کشاند.

از کدام راه ها؟

این از دست تقدیر و قضا و قدر نیست که امانوئل ماکرون امید دار نخست پیروزی در انتخابات امروز فرانسه از درون دولت اولاند و از جمع نزدیکان وی می آید لیکن ماکرون بر اثر تجربیات منفی اولاند آموخته است از چه چیزهایی پرهیز و از کدام راه ها به اقتصاد بیمار فرانسه کمک رسانی کند.به همین خاطر خیلی ها در فرانسه معتقدند اگر ماکرون برنده انتخابات امروز شود، عملاً کسی به قدرت می رسد که در شکل گیری عقاید و روش های کاری اولاند سهم زیادی داشته هست. در عین حال ماکرون در ماه های اخیر کوشیده است از هرچه که نشانگر اولاند است دوری کند تا رأی دهندها را به صدور رأی به نفع وی متقاعد سازد.

این که فرانسوا اولاند اصلاً در انتخابات امروز (یکشنبه 3 اردیبهشت) فرانسه حضور ندارد نتیجه مستقیم نامحبوب بودن عظیم وی و رسیدن به این نتیجه بدیهی است که اگر هم خ

ماکرون هرچه بوده و هرکار که در گذشته کرده باشد در سیاستگذاری تازه اش در راه شرکت در انتخابات ریاست جمهوری امسال فرانسه هرگونه تأکید منفی و بد بر پرسشها اقتصادی را از برنامه کار و اظهاراتش از بین بردن کرده و این در حالی است که چپ گراها در فرانسه سابقه ای فراوان و ید طولایی در حمله کلامی «سرمایه و سرمایه گذاران» در سیستم های اقتصادی فرانسه دارند و با وجود این حتی در این زمینه خاص نیز می توان ماکرون را متهم به ظاهرسازی و تقلید از آرزوی بزرگ هایی دانست که در یک کتاب نوشته سال 1985 فرانسوا اولاند به نام «جناح چپ در حال حرکت» به آن اشاره شده است است.

مشکل مبتلا به

مشکل انتخابات تازه فرانسه فقط هویت چندگانه ماکرون نیست لیکن می توان این مسأله را به بنوا آمون و ژان لوک ملانشون هم بسط داد و فرانسوا فیون را نیز از این دایره خارج ندانست. مارین لوپن که نماینده راست های افراطی در انتخابات روز یکشنبه فرانسه است نیز با آرای ضد و نقیضی که در خصوص سیستم های حکومتی داشته، کار رأی دهندگان غیر افراطی را در پذیرش یا رد ایده های خود سخت کرده هست. تجربه اولاند و پیش از وی سارکوزی این توصیه را عیان و به یک اصل بدیهی تبدیل کرده است که می توان در وقت انتخابات هر ادعایی را بیان کرد و بعد از رسیدن به قدرت این اصل و شعار واقعی را نادیده گرفت که مجتمع بودن قدرت در دست یک فرد هیچ کشوری را در غرب به اهداف و ایده هایش نرسانده است.

از ماکرون تا ملانشون، از آمون تا فیون جولان «بی ثبات‌ها» در انتخابات فرانسه

ایده گرفتن سیاستمداران ارشد فرانسه و از جمله نامزدهای انتخابات امروز فرانسه از مقام های ارشد سیاسی سایر کشورها و نیز رؤسای جمهوری سابق آنان تشخیص شرایط واقعی آنها را به کاری بسیار سخت تبدیل کرده است و باز هم ماکرون و حرف هایش در این باره، یک نمونه روشن و حیرت آور است لیکن حرف های ایده آلیستی او در دل بهار 2017 بی شباهت به حرف های بیل کلینتون در بدو به قدرت رسیدن او در امریکا در اوایل دهه1990 نیست و شاید بعضی جملات او را پیشتر از زبان گرهارد شرودر آلمانی هم شنیده باشیم. طرفداران مارین لوپن می گویند این تعارض ها و تشابه ها در خدشه دار بودن ایده های نامزدها به سود این زن تمام می شود که سیاسی کاری هایش کمتر از سایرین با بارقه های سود شخصی و تغییرات هر روزه همراه است و هر چند وی را از برچسب های همیشگی رهایی بخشیده است ولی او موضعی ثابت و غیر متغیر در قبال «EU» و سایر نهادهای اروپایی داشته و حرفش را هر روز عوض کردن نداده و تنها عوض کردن عمده در حرکات و سخنان او دوری جستن از موضع گیری های تند پدرش بوده است که پیش از وی راست های افراطی را در فرانسه سازماندهی می کرد.

بحث منافع ملی

لوپن می تواند به دستاوردهای نه چندان کوچک دونالد ترامپ در امریکا بنگرد تا یک بار دیگر مطمئن شود که سوار شدن بر امواج احساسات ملی می تواند در صورت همراه شدن با برنامه های عقلایی پیروزی در انتخابات سیاسی را موجب شود و این باور را به وجود آورد که بعضی احزاب ولو تندرو سیاسی ابتدا به منافع ملی می اندیشند و به خارجی ها پراکنده شده است در جای جای کشورشان فقط نگاهی از سر میهمان نوازی دارند و حاضر نیستند خودشان را فدای آنها کنند.

این که فرانسوا اولاند اصلاً در انتخابات امروز (یکشنبه 3 اردیبهشت) فرانسه حضور ندارد نتیجه مستقیم نامحبوب بودن عظیم وی و رسیدن به این نتیجه بدیهی است که اگر هم خ

استیو بانون یکی از طراحان مانورهای سیاسی ترامپ در ترسیم خط مشی هایی که شاید چندان با رویکردهای لوپن تفاوت ندارد، می گوید: اقتصاد هر کشوری ابتدا مختص خود آن کشور است و درست نیست که به گونه ای طراحی شود که منافع سایرین و اتباع سایر ملل را نیز برتابد. ما در نیویورک مردمانی داریم که به لحظ اقتصادی و همکاری در امور مالی با اهالی لندن و بریتانیا ارتباط نزدیک دارند و بدیهی است که تعهد ما به آنها بسیار کمتر از کسانی باشد که در کلورادو و کانزاس به مشکل سرنوشت می گذرانند و اگر دولت تسهیلاتی برایشان فراهم نیاورد، صنعت و حرفه کوچک ارزش از درون منهدم خواهد شد.

آخرین نمونه های متفاوت

از ماکرون تا ملانشون، از آمون تا فیون جولان «بی ثبات‌ها» در انتخابات فرانسه

با این همه نمی توان آرزوها و بیانات ماکرون را به درستی ارزیابی کرد. او حرف از دوری از چپ ها می زند ولی پایه های سیاست اقتصادی اش چپ گرایانه و کمک به شرکت هایی است که فقط تا زمانی با صنعتکاران داخلی معامله می کنند که مشتری بهتر خارجی نداشته باشند. اقتصاد فرانسه در دهه های اخیر سهم بسزایی در به قدرت رسیدن و سپس ساقط شدن رؤسای جمهوری فرانسه داشته و آخرین رؤسای این کشور که برکناری ارزش با علل اقتصادی در ارتباط نبود والری ژیسکار دستن و فرانسوا میتران بودند.

همان میتران در سال 1981 با راست های افراطی ائتلاف موقتی و غیر دوام را تشکیل داد که فقط ابقای وی را در کاخ الیزه موجب شد ولی جهت رؤسای بعدی این کاخ مفت هم نیارزید. اتخاذ سیاست مشابه از سوی ژان ماری لوپن برد بزرگی را موجب نشد و هرچند او در مرحله اول انتخابات لیونل ژوسپن را شکست داد ولی در مرحله دوم به ژاک شیراک شهردار اسبق پاریس که مدیر جمهوری شده است بود، باخت. از آن وقت حزب سوسیالیست (PS) آشکارا تضعیف شده است و راست ها فهمیده اند که براثر خلأ قدرت در پاریس و توخالی شدن مدعیان تازه کافی است سوسیالیست های نامحبوب را در انتخابات ببرند تا مدیر جمهوری شوند و اینکه این اتفاق چندان روی نداده و به سادگی گفتند این عبارت نبوده، به این باعث است که راست ها نیز خط واحدی ندارند و تندروی هایشان بیش از هر کسی جهت خودشان مضر بوده است.

پایان همکاری با «اتحادیه اروپا» یا…؟

در شرایطی که اهداف بعضی کاندیداهای امسال مشابه ولی راه های رسیدن به نشانه ارزش متفاوت نشان می دهد، پیروزی احتمالی جهت مارین لوپن به معنای آخر همکاری فرانسه با اتحادیه اروپا خواهد بود. وی به صراحت گفته است که نه تنها از «EU» خوشش نمی آید، اصلاً حاضر نیست دست نشانده آنگلا مرکل در موش و گربه بازی های صدر اعظم آلمان با این نهاد رنگ باخته اروپایی باشد.

مرکل آشکارا از پیروزی ماکرون و فیون در انتخابات امروز فرانسه حمایت می کند و در صورت شکل گیری این واقعه هم فرانسه در دامان «EU» می ماند و هم آلمان به جولانش در اقتصاد اروپا صاحب استمرار بیشتری خواهد شد و حتی اتحادیه اروپا را بازیچه دست خود نگه خواهد داشت؛ مسائلی که ملی گراهای فرانسه یک نوع خفت جهت کشور خود می انگارند و حداقل وظیفه مستأجر تازه کاخ الیزه را بعد زدن بانیان این بازی غیر ملی می دانند. بین برنامه های آمون و ملانکون تشابه هایی وجود دارد ولی راه رسیدن به آنها را متفاوت می دانند و نگاه ارزش به اهداف مشابه متفاوت است.

مثل شکارهای 5 سال پیش

اگر آمون سرکار بیاید، حس بازگشت به گذشته و شاخصه های آن در پاریس غیر قابل اجتناب خواهد بود. آمون مدعی است که هم می توان در دامان «EU» ماند و هم استقلال اقتصادی فرانسه را حفظ کرد. شاید امیدهای او مبتنی بر قدرت گرفتن چپ گراها در آلمان و نظایر آن باشد ولی فرانسه در شرایطی که کاندیداهای ریاست جمهوری امسالش بیش از حد متغیر و بی ثبات اند نمی توان خوشبختی آینده اش را به اتفاقات خارجی احتمالی وابسته سازد. شرایط و حرف های بعضی کاندیداهای انتخابات امروز فرانسه چندان متفاوت با شعارهای سال 2012 اولاند نیست.

اولاند در آن سال گفت توافق های اقتصادی مرکل با سلف خود سارکوزی را قبول ندارد و سپس مدعی شد بخشی از آنچه وی آن را یک اروپای تازه در حال شکل گیری خواند، با روند استقلال طلبی ها و قبول نکردن آلمان به عنوان یک مبصر اروپایی همسو هست. سیسیل دونلوت که وزیر منزل سازی اولاند بود در بهار 2017 می گوید: فرانسه به هیجان آمده بود و همه فکر می کردند ما مؤلفه های دوره حضور سارکوزی را به کلی محو خواهیم کرد ولی دیری نپایید که ایتالیا و اسپانیا ما را محاصره کردند و هشدار دادند که تأمین منافع ملی به معنای در نظر نگرفتن بنیان های کار قدرت های مهم در اروپا نیست و گاهی به نفع فرانسه است که با قدرت های برتر کنار بیاید و مثالی زدند که یونان و پرتغال پرسشها خود را با قبول این اصل که آلمان آقای اقتصاد اروپا است حل کردند. نمی دانم دقیقاً چه شد ولی بسرعت اولاند به سوی افراد و تصمیم هایی رفت که در حرف هایشان چند سال آنها را کوبیده بود.

چه فرقی می کند؟

با این اوصاف چه فرقی می کند که آمون و ملانکون تأکید کرده اند در صورت به قدرت رسیدن تمامی قراردادها و تعهدات اروپایی فرانسه را بازبینی و در صورت لزوم ملغی خواهند کرد. آنها شبیه به دونالد ترامپ قبل از کوچش به کاخ سفید نشان می دهند سیاست پیشه هایی که شعارهایشان شیرین تر از آن است که قابل اجرا باشد. /روزنامه ایران

واژه های کلیدی: اروپا | اقتصاد | فرانسه | اقتصادی | انتخابات | ریاست جمهوری | اتحادیه اروپا | شهرهای فرانسه | انتخابات ریاست جمهوری

دانلود


دانلود فایل ها

نویسنده : getblogs